به قول آقا پلیسه:
می دونی مشکل همجسنگراها تو مملکت ما (یعنی مملکت خودشون) چیه؟ اینه که دونفر دوتا بند و بساط یکسان دارند و دقیقا می دونن چه بلایی می تونن سر اون یکی بیارن که خیلی حال کنه... و تو که جنس مخالفی ریدی اگه فکر کردی می تونی اون کار رو بکنی!!!!
با اینکه اون ادمیشن نصیب ما نشد و دو سه روز ما رو توی خماری گذاشته بود... توی همین دو سه روز یه ذره در مورد کشور سوئد تحقیق ویکیپدیایی کردم و یه ذره تصوراتی که ازش داشتم رو مرور کردم یه چیزهای جالبی یادم اومد.
کشور سوئد مثل بقیه کشورهای اروپا سلطنتی است. وسعت آن یک چهارم ایران و جمعیت آن یک ششم ایران است ولی فقط یک دوم ایران انرژی تولید می کنه یعنی سرانه هر نفر سه برابر ایرانی انرژی تولید و مصرف می کنن. که نصف این انرژی از نیروی آب و نصف دیگر از انرژی زیبای هسته ای تولید می شود. تولید انرژی از سوخت ممنوعه و حتی می خوان تا سال نمی دونم کی!!! نیروگاه های هسته ای رو هم جمع کنن.
سوئد یک شرکت معروف به اسم SAAB داره که اگه دنیا رو آب ببره این شرکت براشون هواپیمای مسافربری و ماشین و موتور و کشتی و قاشق چنگال هم می زنه!!!! خلاصه این ۹ میلیون نفر جمعیت تانک و هواپیمای پیشرفته ای تولید می کنن که ما ۶۰ میلیون نفر هنوز نتونستیم تولید کنیم.
ولی این حرفها رو از ویکیپدیا کشیدم بیرون. لیست زیر کل اطلاعات من از سوئد بوده:
۱. گروه پاپ ABBA. این گروه که آهنگ هاش رو می تونین توی کاست های خواهر برادر بزرگتون پیدا کنین واقعاً سوئدی شیش سیلندر به نظر میان
۲. گروه پاپ Ace of Base این یکی گروه که ایضاً همون جا گیر میاد یه مقداری به سمت امریکای جهان خوار تغییر قیافه دادن. این عکس خیلی جدیده.
۳. اتوبوس ولوو!!! آمل-تهران. چند بار شد که ما رو سر راه گذاشت. به غیر از دو مورد بالا این تنها موردیه که من از سوئد دلخورم. در نسخه ایرانی از این راننده های خانوم عرضه نمی شود.
۴. ساعت. دقت کنید این محصول مال کشور سوییس میباشد ولی خب تشابه اسمی همیشه من رو یاد کشور سوئد مینداخت.
همین الان هم فهمیدم کشور ما حدود ۷۵ میلیون نفر جمعیت داره نه ۶۰ تا. خودتون یه ذره تناسب ها رو درست کنین.
روز هجران و شب فرقت یار آخر شد
زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد
آن همه ناز و تنعم که خزان میفرمود
عاقبت در قدم باد بهار آخر شد
شکر ایزد که به اقبال کله گوشه گل
نخوت باد دی و شوکت خار آخر شد
صبح امید که بد معتکف پرده غیب
گو برون آی که کار شب تار آخر شد
آن پریشانی شبهای دراز و غم دل
همه در سایه گیسوی نگار آخر شد
باورم نیست ز بدعهدی ایام هنوز
قصه غصه که در دولت یار آخر شد
ساقیا لطف نمودی قدحت پرمی باد
که به تدبیر تو تشویش خمار آخر شد
در شمار ار چه نیاورد کسی حافظ را
شکر کان محنت بیحد و شمار آخر شد
